Det er søndag og nøyaktig ei veke sidan vi sløkte lampane for Opera Nordfjord for denne gongen. Etter 2 veker  ( 9 forestilligner ) med fulle hus var det tid for å rigge ned alle lyskastarane og kveile opp alle kablar. Eg har vore så heldig å få lov til å vere med sidan Opera Nordfjord  hadde si første forestiling  i 1998. I år var det  Eugen Onegin som var på programmet.  Det har vore mitt ansvar å få på plass og rigge alt utstyr etter plan frå lysdesigner  Svein og også køyre lyset under alle forestillingane.
Det er fantastisk å kunne sitte der bak i hjørnet med lysbordet og få høyre og sjå dei fanstastiske prestasjonane framme på scena kvar kveld.
Produksjonen er eit samarbeid av proffesjonelle aktørar og eit stort dugnadsapparat. Sjølv høyrer eg til den siste gruppa.
Mykje av kulissane vart laga av elevar ved den vidaregåande skulen, og frivillige har laga kostymer i fleire månader og eit stort frivillig kor har øvd lenge. Under forestillingane har det vore eit stort frivillig apparat både på scene, i sminkerom, i garderobe og ved servering . Utan dette store frvillinge apparatet ville det ikkje vore muleg å arrangere dette kvar år.

Stor takk til dei proffesjonelle aktørane på scena. Dei gav oss ei minnerik oppleving.
Vi høyrde m.a.  Adele Eikenes (frå nabobygda Gloppen) som Tatjana, Espen Langvik som Onegin og Rickard Søderberg som Lenski.

Alle aktørar som har opphalde seg på Nordfjordeid i desse vekene har både i lokale media og på andre måtar gjeve sterkt uttrykk for kor godt dei har likt seg i Nordfjord, og dei vil gjerne kome tilbake. Dei har hatt kjempefine opphald på Nordfjord Hotell og har fått god kontakt med dei lokale innbyggjarane.

No er det berre å håpe at det nye kulturhuset som er under planlegging får i orden finansieringa slik at  Opera Nordfjord kan gje eit endå betre tilbod både til aktørar og  publikum.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Noko som irriterer meg grenselaust, er all den blinkande reklamen som dukkar opp over alt på forskjellige internettsider. Når eg vil lese nyheter frå VG elle andre aviser sine nettsider, så er eg ikkje interessert i reklamen. Store og tunge animasjonar gjer at teksten flytter seg seint og fleire gonger hamnar eg inn på desse reklamesidene utan å ville det sjølv.

Reklametekst som "står i ro" er greit, den treng ein ikkje å forholde seg til, men eg irriterer meg over det som hindrar meg i å lese det eg vil på min måte.

Ja, ja, noko vil vel då seie at eg berre kan boikotte nettutgåvene og lese papirutgåva i staden for.

Og kvifor brukar eg så VG til min blogg ? – Vel – det var heilt tilfeldig, og hadde ingen ting med reklamen å gjere. Eg hadde nettopp vore inne på eit par private blogger og lest, og hadde desse i tankane i det eg sat og las VG – så derfor.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

Blogg er eit nytt medium for meg.
Eg har lest  mange forskjellige blogger dei siste dagang og  har  sett kor  enorme mengder med "privat" informasjon som vert lagt ut.  Då tenkjer eg: Kvifor gjer dei det?
Er det for  å bruke bloggen som ein kanal for  sine personlege meiningar  i staden for å bruke meir kjende media, eller  er det for å vise seg fram. Kviforr har mange eit stort behov for å brette ut heile privatlivet sitt?

Og dermed kastar eg meg sjølv ut i denne nye trenden.
For  meg vil dette vere ein måte å prøve ut korleis eit slikt fora påvirkar  kommunikasjonen med andre. Er der nokon der ute som i det heile tatt er interessert i å kommentere det EG skriv? – Er det nokon som les dette i det heilt tatt?

Vel – det står att å sjå.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende